Aku malas ah. Kang aku takut aku
Mencarut jek kang. Adoi.
Eloo kawan. Ko bukan sorang je hidup dekat dunia ni.
Ingat sikit-sikit kawan. Jangan nak ikot kepala ko je.
Apa. Ko ingat orang takde perasaan? Nak ikut perangai ko
Ntahape2. Amboi. Mewah hidup ko. Ko ingat ko keturunan raja?
Kalau ko keturunan raja pun, ada aku kisah??
Pleassseeeee aa beb. Janganlah ko rasa ko je yang betul.
Paling betullah. Semua betul. Tapi ko rasa ko bagus sangat ke?
Aku malas ah. Kita semua tak perfect. Ingatlah sikit. Aku pun tak perfect beb.
Nak ikut perangai perfect ko tu. Boleh sakit kencing manis aku tak lama lagi.
Ko, ko, orang lain, orang lain. Kita masing-masing berbeza. Kalau ko suka main wayang.
Aku tak suka. Mungkin orang lain macam tu jugak. Kami suka buat belakang tabir.
Ko nampak? Ko tau?? Tak kan. Jadi tak payah nak tunjuk bagus lah kawan..kita tak
Dapat nak puaskan hati orang. Kalau ko rasa ko bagus. Ye. Tahniah. Ko memang
Bagus. Ko dapat puaskan hati aku dengan perangai ko yang paling baik tu.
Aku suka. Buat lagi ye kawan. Terbaik ah! Aku suka sangat. Terhibur. Dan
Puas hatilah yang penting. Eh. Ko kan yang terbaik...semua kena ikut cam ko cakap
Kan. Terbaiklah katakan. Terbaik kucing ko la! Huh.
Dah. Penat nak marah. Aku sakit hati. Aku sebenarnya malas nak ambik kisah.
Tapi perangai ko yang bagus sangat tu, buat aku terpanggil ambik kisah. Kan.
Dah buat tambah dosa ngumpat dalam hati. Hampehh!
Tak puas hati, cakap direct la kawan. Tak payah nak fikir ko bagus sangat,.
Ko bukan hidup sorang dalam dunia. Kalau taknak jumpa kami-kami yang
Mengjengkelkan ko ni, dah gi duduk hutan sana. Syuhh!
Sorry okie. Aku tak perfect nak jadi TERBAIK macam ko.
P/S: agak penat disini utk menjaga bahasa agar aku tidak memaki. Gosh! Thanx.
Friday, October 1, 2010
Monday, September 20, 2010
Selamat Ulang Tahun Sayang
Diam tak diam. Dah habis dah cuti aku. Sekarang da start dah kelas macam biase. Bangun pagi. Pergi kelas. Balik. Tidur. Buat kerja. Buat yang rutin lah! Uh oh. bosan.
Hari ini, dah 20 hb. Semalam birthday Geto. Akibat kesibukan aku buat assignment yang melambak2. Aku tak dapat pun mengisi saat-saat indah pada hari tersebut. aku kecewa. Kalau tak ada assignment, dah terbang dah KL, celebrate birthday dia. Tak pernah kan celebrate birthday dia. Uh oh~
Mungkin tahun ni tahun paling teruk untuk birthday dia bagi aku. Aku tak bagi hadiah, even buat kad langsung. Telefon wish malam birthday pun, dia yang tepon aku. Dah la tu, aku suruh dia tolong aku buat assignment pulak malam tu. Berjaga orang tu tolong aku buat kerja. Teruk betul aku kan. Uh oh. apalah nasib.
Pada Iqbal, im reeeaaallyyyy sorry sebab tak dapat luangkan masa time birthday kamu. Banyak pulang komitmen dia. Apalah nasib kan. Kesian kamu dapat awek macam aku. Uh oh. nanti aku bagi hadiah ok. Murah, kecik dan hodoh. Handmade! Jangan kutuk tau. Hehee.
Ok. HAPPY belated BIRTHDAY sayang.
Semoga panjang umur dan dimurahkan rezeki.
Semoga hubungan kita kekal sepanjang hayat.
Belajar rajin2.
Nanti dah kawin, duduk Perak okie. Haha.
Luv u~
Friday, September 10, 2010
Salam Lebaran
Raya datang lagi. Yehaaa..
Lama sangat tak menulis. Mungkin disebabkan aku ni seorang yang pemalas-aktif,
Maka, ku biarkan blog aku ni berusang. Bersawang semua la. Uh oh.
Actually banyak benda aku nak cerita. Tapi disebabkan aku tak suka menaip,
Ditambah lagi dengan assignment yang melambak dan tidak
ku sentuh-sentuh. Aku biarkan ia terbiar sepi. Chewwah.
Deng. Sekejap dah raya. Aku tak cerita lagi pasal puasa. Tak
cerita pasal aku pertama kali menikmati kuih Tako dalam hidup.
Tak cerita pasal kelamaan tidak membaca kitab suci dan mengakibatkan
Aku merangkap-rangkap untuk mengenalinya semula, tak cerita pasal
Anak buah aku yang baru- Qisya dan macam2 lagi lah.
Tapi disebabkan benda dah berlaku, biarlah semua masuk dalam kotak
Ingatan aku. Buat kenangan untuk aku kenang pada hayat akan datang. Uh oh.
So. Cerita pasal raya. Tahun ni, tahun paling sunyi kami beraya.
Mungkin yang ada hanya mak ayah aku, dan kami tiga beradik yang masih belum
Kahwin ni. Uh oh. sunyi kot. Aku membayangkan budak2
kecik bising nak main bunga api. Sibuk rewang masak rendang lah, ketupatlah.
Tapi semua tu takde. Mak aku masak rendang. Tu pun dah
lewat. Kalau dulu, petang raya dah siap2 nak masak dah. Buka
dah boleh makan rendang terus. Hari ni buka pun lambat. Tunggu rendang masak.
Ketupat tahun ni tak buat. Ayah aku kata tak ada orang. Jadi buat
Nasik impit jek. Bosan. +__+
Tak dapat nak tunjuk bakat dalam menganyam ketupat bila nak raya nih.
Nasib baik dah anyam masa kat sekolah hari tu. Uh oh.
Ok lah, dari tak ada kan.
Ayah aku cakap nak balik kampung 2,2 belah tahun ni. Tak tau jadi tak.
Aku macam malas. Mula-mula excited. At least ada Angah aku.
Tapi, bila Angah tak jadi balik sebab anak dia- Qisya Miasara asyik-tak-sihat, maka
Buat aku, epul dan inot dah tak semngat. Nak harap k.yam,
Dia tak mungkin juin kami berkonvoi beraya ke kampung. Laki dia sporting sangat.
Malas lah nak cakap. Sedih kan kisah raya kami tahun ni.
Bunga api-mercun macam dah tak guna.
Bosan. Sebosan-bosannya.
Kalau cakap pasal duit raya pulak,
Hm..tambah kekecewaan lagi. Dah 21 tahun kan. Siapalah nak
Bagi duit raya kan. Uh oh. tak sangka, cepat betul masa berlalu. Sekejap jek aku
Dah 21 tahun. Dulu time umur aku 7,8 tahun, aku ngan Epul dan kazen2 aku,
Pergi rumah ke rumah untuk kutip raya. Tapi sekarang.
Nak tegur kazen pun macam tak nak.
Dah besar, baru aku tahu, aku tak suka bergaul dengan keluarga besar.
Aku suka berada dalam dunia aku sendiri- family aku jek. Tak
Nak orang lain yang suka tunjuk bagus. Paling baik dan sok-sok suci di depan
Kami semua yang serba sederhana ni. Uh oh. kenapa ek.
Adoyai. Panjang betul aku merepek. Kalau aku buat refleksi, siap
Agaknya. Hahaha. Okielah. Mau mandi setelah penat didera oleh mak
Pasang langsir kat rumah. Uh oh. tired2. Ok.
Pada kengkawan, sahabat handai dan sesiapa yang mengenali diri ni,
Aku ucapkan SALAM LEBARAN. Ampun maaf dipinta.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Thanks!!
terima kasih kerana sudi singgah baca apa
yang aku merepek ni. huhu. cewwah.
haha. bubbbye
yang aku merepek ni. huhu. cewwah.
haha. bubbbye



